Muzlu rulo pasta

Çocukluğumda da, şu anda da en sevdiğim pastadır kendisi: MUZLU RULO PASTA. Annem öyle bir yapar ki parmaklarınızı yemeyi bırakın elinizi yersiniz. Annemin elinden lezzet akar o ayrı da tabiki. Muzlu pasta öyle saf öyle sadedir ki şaşırırsınız. Bu sade görüntüye bu lezzet patlaması nereden geliyor diye. Bir kere yapımını beklemek sabır istiyor. Hele yaparken anneyi izliyorsanız çok şanslısınız. Ben küçükken kremanın soğumasını beklememi hatırlıyorum. Annem balkona koyardı onu hemen soğusun da yiyelim isterdim ay geçmezdi o zaman:) İçine tereyağ koyup mikserle geçerdi üzerinden bir de. İşte sona yaklaşıyoruz demekti o tereyağlı kısım; o zaman bir heyecan basardı beni; çok severim                                                               mutlu muzlu pastalı sonları:)

Hemen annişi arayayım da ilk istek olarak sıraya yazdırayım muzlu pastayı unutmadan:)