Dört yaşına yaklaşan kuzenimin ikizleri var. O kadar tatlılar anlatamam. Çok özlüyorum bıdıkları. İstanbul'a gidiyorum ben dedim. ''Niye gidiyosun? çok mu eğlenceli bi yer orası'' dedi. ''Evet ama yorucu aynı zamanda'' dedim. Halbuki geldiler bir sene önce yanıma. Hatırlattım ''hatırlıyorum'' dedi. ''Havuz var mı orda'' dedi. Var dedim.
Ne tatlı bu çocuklar ya sorulara bak hayat eğlence üzerine. Çok haklılar aslında. Niye yaşıyoruz ki ?eğlenmek için. Niye para kazanıyoruz; daha rahat daha eğlenceli yaşamak için. Standartlarımızı yükseltmek için. Daha küçücükken öğreniyoruz demek ki...
Bu akşam gösterileri var. Şarkı söyliyceklermiş. Aman yarabbi olaya bak ben büyüdüm de abla oldum. Bıdıkların gösterilerine gidiyorum. Geçen sene de diğer kuzeniminkine gitmiştim. Aslında gösterisine gelinen hep ben olurdum ne ara büyüdüm ya ben? Bu soruya annem cevap versin bence, ben bilemedim.
çok tatlılar ama yeğenler olmasa hiç yaşlanmayacak gibi hissediyor insan :)
YanıtlaSilolsunlar olsunlar en tatlısı onlarla yaşlanmak galiba:)
Sil